ANASAYFA GÜNCEL DÜNYA POLİTİKA EMEK EKONOMİ YAŞAM GENÇLİK KADIN KÜLTÜR-SANAT ETHA ÖZEL ROPORTAJ ÇEVİRİ Et-TV Et-GALERİ ara

Nunca mas*

Arjantin'de kayıplar gerçeğine karşı 1977 yılında Plaza de Mayo Meydanı'na çıktıklarında onlara “Perşembe Delileri” denildi. Fakat onlar, çocuklarını, eşlerini, kardeşlerini kaybeden cuntacılara karşı başlattıkları mücadele sonucu yakınlarının gömüldüğü toplu mezarları ortaya çıkardı, cuntacıların yargılanmasını sağladı.

Etkin Haber Ajansı / 09 Mart 2012 Cuma, 09:53

İSTANBUL- “Oğlun biriyle kaçtı”, “Onu arkadaşları öldürdü”, “Sen de onun yanına gitmek mi istiyorsun”. Bunlar; kayıpların, yargısız infazların neredeyse günlük yaşamın bir parçası haline geldiği Arjantin'de kayıplarını arayan kadınlara verilen yanıtlardı. Arjantinli kadınlar, kayıplarına ulaşmak ve acılarına son vermek için cuntadan sonra ilk kez (1977 yılında) “kuş uçurtulmayan” meydanda yürüyüş düzenlemeye karar verir. 14 başörtülü kadın, her Perşembe Plaza de Mayo Meydanı'nda buluştu. Çocuklarını, eşlerini, kardeşlerini arayan kadınların sayısı giderek çoğaldı... Arjantinli cuntacılar, onlara “Perşembe Delileri” dedi. Cuntacılar, anaları küçümserken anaların sesleri daha da yükseldi. Analar seslerini eylemleriyle dünya kamuoyuna duyurdu. Saldırılar da buna paralel olarak arttı. Öyle ki, kayıpların izini sürerken kaybolanlar olarak tarihe düşenler vardı...

Plaza de Mayo Anneleri bütün baskılara rağmen 1982'de “Direniş Yürüyüşü” düzenledi. Sayıları 10 binin üzerindeydi. Ertesi yıl düzenlenen yürüyüşte, kaybolanların canlı olarak kendilerine verilmesini istediler.

YA BASTA! ARTIK YETER!

Her hafta “Unutmuyoruz. Affetmiyoruz” diye meydanlara çıkan Plaza de Mayo Anneleri, Anayasa Mahkemesi'nin balkonuna “General Pinochet kayıplarımız nerede”, “Yaşam, barış, adalet ve özgürlük adına Onları, kaybolanları bulacağız” yazılı pankart astı. Bu, Arjantinli kayıp yakını annelerin cuntaya karşı cesaretli bir eylemiydi.

1974 yılında seslerini tüm dünyaya duyurmak için “Kayıp ve Gözaltında Tutulanların Yakınları Grubu”nu (Agrupacıon) oluşturdu. Kayıpların yoğun olduğu bir dönemdi. Herhangi bir günde, bilinmeyen bir şekilde insanlar kaybediliyordu... Bu durum, kayıp yakınlarının örgütlenmesini daha da hızlandırdı. Agrupacıon'daki kadınlar birçok ülkede gösteriler düzenledi, aynı zamanda açlık grevi başlattı. Kadınlar, birçok ülkeyi ziyaret ederek sessizliğe çığlık olmak istedi.

Plaza de Mayo Anneleri, “Yaşam için yaşamlarımız” diyerek, kayıpların bulunması için hükümeti zorladı. Mücadeleleri sonucu 1978 yılında bazı kentlerde kayıpların toplu mezarlarını buldular. Bu kez bulunan toplu mezarlara doğru yürüyüş yaptılar.

Arjantinli Plaza de Mayo Anneleri'nin mücadelesi, kaybedenlere ilişkin soruşturmalar açılmasının önünü açtı. Sanıklar aklansa da “Perşembe Delileri” olarak nitelendirilerek aşağılanmaya çalışılan Plaza de Mayo Anneleri'nin umudu hiç bitmedi. “Barış, yaşam, özgürlük” diyerek mücadelelerini sürdüren Plaza de Mayo Anneleri'nin mücadelesi sonunda bugün Arjantin'de cuntacı generaller yargılandı, ceza aldı.

*Bir daha asla!