ANASAYFA GÜNCEL DÜNYA POLİTİKA EMEK EKONOMİ YAŞAM GENÇLİK KADIN KÜLTÜR-SANAT ETHA ÖZEL ROPORTAJ ÇEVİRİ Et-TV Et-GALERİ ara

'Ekmek özgürlük, özgürlük ekmek'

1 Mayıs'ı emek tarihine yazdıran Chicago direnişinin önderlerinden A. Richard Parsons karısına yazdığı mektubun son sözlerinde hayatına mal olan mücadelesini şöyle anlatıyordu: "Asılacak bir adamın hücresinden tekrar ve tekrar haykırıyorum: Özgürlük! Adalet! Eşitlik!"

Etkin Haber Ajansı / 28 Nisan 2010 Çarşamba, 17:19

İSTANBUL- 1886'da 8 saatlik iş gücü talebiyle Chicago sokaklarını dolduran ve dünyaya 1 Mayıs'ı armağan eden işçilerin önderlerinden biri de A. Richard Parsons'du.

Tanınmış bir İngiliz ailenin torunu olan Parsons, 1848'de Alabama’da dünyaya geldi ve Texas’ta büyüdü.

İç Savaş sırasında ağabeyi tümgeneral William H. Parsons’un komutasındaki bir süvari birliğinde, konfederasyon ordusunda (güney eyaletlerinin oluşturduğu orduda) görev aldı.

Savaş sonrasında konfederasyon fikirlerini reddederek, Texas’daki Yeniden İnşa hükümeti için çalıştı. Daha sonra Chicago’ya giderek, işçi hareketinin liderlerinden birisi oldu. Parsons Haymarket Meydanındaki konuşmacılardan birisiydi ve patlama olmadan çok önce alandan ayrılmıştı. Tutuklanmaktan kurtulmasına rağmen, davanın ilk gününde mahkeme salonuna gelerek yoldaşlarına katılması hayatına mal oldu.

Parsons mahkemede “Ekmek özgürlüktür, özgürlük ekmek. Zenginlerin sarayları yoksulların kulübelerini gölgeliyor ve biz de Victor Hugo gibi diyoruz ki, zenginin cenneti yoksulun cehenneminden doğar" diyordu.

Parsons'un eşine yazdığı mektup kendisinin emekçilerin ve onların mücadelesinin haklılığının bir fotoğrafı gibidir:

"Sevgili karıcığım;

Bu sabah bizim hakkımızda verilen karar dünya üzerindeki zorbaları neşelendirecek ve sonuç yöneticilerin Chicago'dan Petersburg'a kadar akan şaraplarıyla kutlanacak. Ancak ölüme mahkum edilmemiz bir kötülük işareti; nefretin, hainliğin, yargı eliyle işlenen cinayetin,baskının ve insanın hem cinslerine yaptığı dayatmaların bir ifadesi. Büyük işçi sınıfı ayağa kalkıyor. Kitleler uykusundan uyanıp zincilerini kıracak.

Biz bu durumun yaratıcılarıyız; biz yapmamız gerekeni yaptık. Gerçek günden güne daha da netleşiyor.

Asılan 8 adamın Haymarket trajedisini bildiklerine yahut yönlendirildiklerine ya da suç ortağı olduğuna dair hiçbir kanıt yok. Ama ne fark eder ki? Ayrıcalıklı sınıf kurban istiyor ve bizler canımızdan başka bir şeyi alamayacak hırslı milyonerler güruhunun iştahını yatıştırmak için kurbanlar olarak sunuluyoruz. Tek bir zafer vardır! Özgürlük ve hakları için meydan okuyan işçiler yapıyı yükseltiyorlar!

Benim bahtsız, sevgili karım, kişisel olarak senin için ve etimizden olan çaresiz bebeklerimiz için üzülüyorum.

Vasiyetim olarak seni bırakıyorum, halkın kadını. Senden bir ricam var: ben gittiğimde kesinlikle yaptıkların için pişman olma tam tersine büyük Sosyalizm davasına bıraktığım yerden başla.

Yavrularım babanız, insanların çocukluklarını ve yaşamlarının onda dokuzunu kölece şartlarda ve yoksullukla yaşamaları yerine özgürlük ve mutluluk içinde bir yaşama sahip olması için çaba göstererek daha mutlu öldü. Onlara iyi bak, onları, bahtsız yavrularımı anlatamayacağım kadar çok seviyorum.

Ah, karıcığım, yaşamak ve ölüm, biz yaşayıp ölenlerden biriyiz. Sana sevgim sonsuz. Halka ve insanlığa olan sevgim sonsuz. Asılacak bir adamın hücresinden tekrar ve tekrar haykırıyorum: Özgürlük! Adalet! Eşitlik!

Albert R. Parsons.

20 Ağustos 1886"

Cook County Bastille Hapishanesi, 29. Hücre, Chicago